(252) Czasem warto się zmęczyć, mówi Renifer. Wyprawa na Myklebusthornet.

Mamy piekny, słoneczny dzień. W miniony tydzień nie mieliśmy możliwości wspólnego wędrowania, dziś to nadrobiliśmy. Wybralismy się na leżącą w gminie Ålesund wyspę Ellingsøya, zaparkowalismy przy stadionie i stamtąd ruszylimy w trasę. W górę, ku położenemu na wysokości 329 m n.p.m. Myklebusthornet. Od stadionu droga jest dobrze oznaczona. Prowadzi najpierw dosyć stromą drogą przez las. Następnie w odkrytym terenie. Tuż po wyjściu z lasu podziwiać można położone w dole fiordy i liczne wyspy. Ale gdy dojdzie się do grzbietu góry, to dopiero są widoki! Z jednej strony widać Alesund, Hjørundfjorden i liczne wyspy, nieco dalej na zachód wyspy Godøya i Valderøya, z drugiej strony szczyty położone w gminie Haram, m.in. Tverrfjellet i Hesten. Przypudrowane śniegiem Sunnmørskie Alpy nadaja temu widokowi nieco surowości. Grzbietem idzie się dosyć długo. Zatrzymywalismy się nieliczoną ilość razy, by przysiąść na kamieniu czy trawie i chłonąć te zjawiskową naturę. Zrobiliśmy mnóstwo zdjęć. Przy jednym z bardziej stromych podejść Renifer mówi zdyszany: Warto się czasem zmęczyć.
Warto, oj jak warto!!!

Myklebusthornet to nasza siedemnasta wspólna trasa w ramach tegorocznej akcji Stikk ut!

***

Z lokalnych nowinek: 24 maja nastąpiło otwarcie Trollstigen, chyba nabardziej spektakularnego odcinka dróg w Norwegii. W tym roku drogę otwarto nieco później niż w latach ubiegłych ze względu na niesprzyjące warunki pogodowe.

Pozdrawiam, ha det bra
Reniferowa

(248) Høgenakken czy Lerstadnakken? Bez względu na nazwę zachwyca!

Dzisiejsze Święto Konstytucji obchodziliśmy niezbyt konwencjonalnie. Nie szliśmy w pochodzie i nie wywiesiliśmy norweskiej flagi. Poszliśmy w góry.
Naszym celem był połozony w Lerstad Høgenakken. Mimo że szczyt leży tylko 130 m n.p.m. , rozpościera się z niego panoramiczny widok na okoliczne wyspy, miasto Ålesund i Sunnmørskie Alpy (Sunnmørsalpene). A ten widok powala! Siedzieliśmy na topie wpatrzeni w tę cudną naturę i trudno było zdecydować się na powrót.Trasę oznaczono na mapie Stikk ut! kolorem niebieskim, co mogłoby sugerować, że jest przeznaczona dla bardziej wprawionych turystów. Oboje uznaliśmy zgodnie, że jest ona nie dość że krótka, to pokonanie jej dużo łatwiejsze niż na przykład oznaczonego na zielono (czyli teoretycznie łatwiejszego) Signalen. Ze szczytu zobaczylismy także jezioro Lerstadvatnet. Ponieważ wejście na Høgenakken uznaliśmy za niezbyt męczące, postanowiśliśmy od razu udać się nad to jezioro. W ten sposób pokonaliśmy dziś trzynastą i czternastą trasę w ramach tegorocznej akcji Stikk ut! O tym krótkim spacerze wokół Lerstadvatnet będzie następny wpis.
Przed wyruszeniem w wycieczkę czytamy zawsze jej opis na stronie organizatora akcji Stikk ut! Tam dowiedzieliśmy się, że na mapie szczyt nosi nazwę Lerstadnakken, a nie Høgenakken i że nie ma zgody co do tego, która z nazw jest właściwa. O tym, że różniący się w opini co do nazwy nie próznują, przekonaliśmy się na miejscu. Na początku trasy widzimy tablicę z napisem Tursti (szlak), ale gdy zajrzymy na drugą stronę tej tablicy dostrzeżemy, że stoi tam nazwa Lerstadnekken. Ktoś po prostu odwrócił tę tablicę, by słowo Lerstadnakken znikło z tego miejsca. Idziemy około dwustu metrów pod górę i tam wita nas tablica o treści: Høgenakken z dopiskiem na czerwono RETT SKAL VæRE RETT (prawo ma byc prawem). Uśmiechamy sie na widok tej drugiej tablicy. Jakie będzie rozstrzygnięcie sporu, czas pokaże. Oby Norwegowie mieli tylko takie problemy:)

Po powrocie do domu pozwoliliśmy sobie na mały, słodki świąteczny akcent.

Gratulerer med dagen, Norge:)

Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa