(254) Wieczorna wycieczka do Apalviksætra i Skodjebruene

Wieczory mamy dłuuugie. Nawet przy pochmurnym niebie w nocy nie zapada ciemność. Dzięki temu ma się poczucie, że dzień trwa w nieskończoność. Bywam ostatnio bardzo zmęczona, ale Renifer wie, co może mnie przywrócić do żywych. Wróciłam z pracy po piątej, a o sidómej już byliśmy w drodze na kolejną z naszych wycieczek pod auspicjami Stikk ut! Wrócilismy zmęczeni, ale to chodzenie wśród drzew dało mi takiego porządnego pozytywnego kopa. Dziękuję, Reniferku!

Odkryliśmy kolejne miejsce, do którego chce się wracać. To Apalviksætra.
Sætra to miejsce wypasu bydła wraz z zabudowaniami dla osób zajmujących się zwierzętami. U nas na Vestlandzie uzywa sie zamiennie słowa sætra i støl. W przeszłości w sezonie letnim przepedzano bydło na sætrę. Właściciele mieszkali najczęściej na niżej położonych terenach i w okresie letnim korzystali z dobrodziejstw wyżej położonych pastwisk. Zdarzało się, że zwierzęta trzeba było transportować łodziami. Nie wszystkich stać było na posiadanie własnej sætry, można było ją także dzierżawić. To, co teraz wydaje się nam idyllicznym zakątkiem wśród zieleni, było kiedyś miejscem ciężkiej pracy ludzi opiekujących sie bydłem.

W drodze powrotnej przeszliśmy sie po mostach w Skodje czyli Skodjebruene.

Wycieczka do Apalviksætra to nasza osiemnasta trasa w ramach akcji Stikk ut!


Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa

(243) Odwiedziny w Skodje

Skodje kojarzy mi się przede wszystkim z wędkowaniem. Lubię wędkować pod Skodjebruene, czyli zabytkowymi kamiennymi mostami. Mieliśmy dziś wybrać się w góry, na Sukkertoppen, ale spadł deszcz i po dość ciężkim dniu w pracy odechciało mi się chodzić po błocie. Wybraliśmy dwie krótsze, mało wymagające trasy. Najpierw Skodjebruene, potem znajdująca się nieopodal Lysløypa. Tym sposobem zaliczyliśmy ósmą i dziewiątą trasę w ramach tegorocznej akcji Stikk ut!

Lysløypa w Skodje to trasa, która w czasie śnieżnych zim słuzy do biegania na nartach. Gdy nie ma śniegu, mieszkańcy Skodje uprawiają na niej jogging, czy po prostu spacerują. Trasa jest oświetlona przez cały rok, od świtu do godziny 22. Być może temu zawdzięcza swoją nazwę? Lys oznacza światło, løypa - szlak. Ma długość 2,2 km i prowadzi częsciowo w odkrytym terenie, wzdłuż stadionu, a częściowo przez niewielki lasek. Mieści się też przy niej kompleks budynków szkolnych. Takiej szkoły jeszcze nie widziałam. Niewielkie, jednookondygnacyjne budynki wtopione w otaczającą zieleń. To tak jakby szkołę wybudować w lesie. Otworzysz okno i masz żywą przyrodę na wyciągnięcie ręki. Drzewa, które zaglądają do okien i koncerty ptaków, co licznie nawiedzają to miejsce. Spokój, spokój, spokój.

Zatrzymaliśmy sie na chwilę na stadione i obserwowalismy fragment meczu piłki nożnej. Przy temperaturze 4 stopi dziewczyny biegały za piłką w koszulkach i szortach. To norweski fenomen. W piłkę nożną grają juz dziewczynki w wieku przedszkolnym. Czesto trenerami się rodzice, którzy opiekują się drużynami bez mowy o żadnej zapłacie. Pracuje ze mną nieco ponad dwadzieścia koleżnek i cztery z nich są własnie takimi społecznymi trenerkami. Dwie inne prowadzą społecznie chór. Zapytana o różnicę między Polską a Norwegią odpowiadam bez wahania, że w Polsce nie ma brunosta, czyli popularnego tu brązowego sera i że w Polsce dziewczyny nie grają w futbol.

Skodjebruene, mapa: www.stikkut.no

Lysløypa, mapa: www.stikkut.no



Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa

(219) Skodjebruene czyli mosty w Skodje

Dziś kolejna wycieczka w ramach akcji STIKK UT! Tym razem Skodjebruene czyli mosty w Skodje.

Mosty w Skodje do niedawna były częścią drogi wojewódzkiej nr 661. Budowano je w latach 1911-1919, a oficjalnie otwarto w roku 1922. Były owocem niezwykle nowoczesnego jak na tamte czasy projektu. Jako materiału użyto ręcznie obrabianego kamienia. Taka metoda miała zdaniem budowniczych ułatwić późniejszą konserwację. Mosty były częścią fylkesveg 661 aż do roku 2004, kiedy to nastąpiło otwarcie położonego równolegle mostu Straumsbrua. Od tego czasu stanowią piękną pamiątkę minionej epoki.

Często odwiedzamy ten urokliwy zakątek. Jest to jedno z naszych ulubionych miejsc do wędkowania. To tutaj nasz M. wyciągnął z fiordu trzydzieści cztery makrele pod rząd. To tutaj moja siostra po raz pierwszy w życiu cieszyła się własnoręcznie złowionym dorszem. I choć nie zawsze łowy są tak imponujące, a czasem kończą się tylko na dobrych chęciach, to wracamy i wracamy na (i pod) te cudne mosty.

Mosty w Skodje uwielbiam! A gdybym kiedyś miała wylądować pod mostem, to tylko pod jednym z tych w Skodje!

Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa