brattvaag
KIM JEST RENIFEROWA?
Mieszkam na wyspie. Bywa, że woda leje się z nieba, deszcz pada poziomo, a wiatr chce urwać głowę. Ale gdy wyjdzie słońce, woda w fiordzie zaczyna mienić się kolorami, czas staje w miejscu. Tu w pełni czuję, że JESTEM. W Norwegii bywałam wcześniej jako turystka, od jesieni 2011 tu jest mój dom.
Na blogu piszę o godnych odwiedzenia zakątkach Norwegii - także tych mniej znanych. Blog to także skrawki naszego emigracyjnego życia. To zapiski przede wszystkim dla naszych dzieci. Ale nie tylko.
Zapraszam!
Reniferowa
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą norweskie góry. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą norweskie góry. Pokaż wszystkie posty
niedziela, 4 czerwca 2017
(257) Rundtur: Glomset-Nerstølen-Fjordamannsvegen-Glomset
Leżącą w gminie Skodje (Skodje kommune) trasę Glomset-Nerstølen-Fjordamannsvegen-Glomset mozna podzielić na dwie części. Pierwsza, dosyć stroma, wiedzie szeroką utwardzoną drogą przez las.Tę część można przemierzyć nawet pchając dziecięcy wózek. Natomiast przy znaku kierująym nas na Ørnakken wchodzimy na leśną ścieżkę i tu o wózku czy rowerze nie ma już mowy. Scieżka jest miescami bardzo wąska, trzeba więc przedzierać się przez bujnie tu rosnące krzaki jagód. Takich jagodników w życiu nie widziałam! Ocean jagód! Długie dystanse pokonywać musimy w podmokłym, grząskim terenie. Przez moment żałowałam, że nie wzięłam butów z wysoką cholewką. Przypomniały mi się czasy bieszczadzkich wypraw i to uczucie, gdy w pewnym momencie woda w butach przestaje przeszkadzać:)
Ørnakken został w 2002 roku uznany rezerwatem przyrody. Występują tu rzadkie gatunki roślin, wśród których króluje niezwykle rzadka orchidea gnieźnik leśny. Poza tym liczne paprotniki, wiciokrzewy, pierwiosnki, marzanna wodna, czy czosnek niedźwiedzi zwany też dzikim. Wśród drzew głównie sosna, leszczyna, wiąz i osika. Osiki spełniają ważną rolę dla żyjących tu ptaków, bo to głownie w nich wykuwaja one swoje dziuple. Na najwyższym poziomie Ørnakken wchodzimy w trzystuletni sosnowy las. Gdy weszlismy w ten gęsty, pełen dźwieków i zapachów las, znów doswiadczyłam tego cudownego stanu: jesteśmy tylko my i te drzewa wokół nas. Cokolwiek spędza sen z powiek poza tym lasem, tu nie ma prawa bytu. Mogłabym tak iść i iść!
Byliśmy też na Storrota, zatem przeszliśmy dziś dwie trasy. Gdy my przemierzaliśmy sunnmørskie szlaki, nasze dzieci szybowały w stronę Honolulu. Wyszliśmy z domu tuż po starcie ich samolotu, a wrociliśmy po lądowaniu. W domu byliśmy przed północą i ledwo wyczołgaliśmy się z samochodu. Dzięki temu, że prawie wcale nie zapada tu zmrok, można bez problemu przy sprzyjającej pogodzie wybrać się w góry w późnych godzinach popołudniowych lub nawet wieczorem. Zmęczeni fizycznie, ale podładowani słońcem, wiatrem, zapachami, dźwiękami, padliśmy jak kawki.
Rundtur: Glomset-Nerstølen-Fjordamannsvegen-Glomset była naszą 22. trasą w ramach tegorocznej akcji Stikk ut!
Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa
(256) Krótka wycieczka na Storrota
Storrota to położone w gminie Skodje (Skodje kommune) niewielkie wzgórze, którego najwyższy punkt leży 115 m n.p.m. Masyw położony jest między Utvikbygda i Brusdal. Bardzo krótka trasa, niecały kilometr. Niemal cały czas stromo pod górę. Szeroka, utwardzona droga przez las. Zdecydowanie jedna z najmniej wymagających wycieczek, można wybrać się tu nawet z małymi dziećmi.
Tę trasę można traktować jako rozgrzewkę przed inną, o większym stopniu trudności. My tak zrobilismy i wprost po wejściu na Storrota pojechaliśmy nieco dalej, by przejść szlak Glomset-Nerstølen-Fjordamannsvegen-Glomset. A o tym kolejny wpis.
Była to nasz 21. wycieczka w ramach tegorocznej akcji Stikk ut!
Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa
sobota, 27 maja 2017
(252) Czasem warto się zmęczyć, mówi Renifer. Wyprawa na Myklebusthornet.
Mamy piekny, słoneczny dzień. W miniony tydzień nie mieliśmy możliwości wspólnego wędrowania, dziś to nadrobiliśmy. Wybralismy się na leżącą w gminie Ålesund wyspę Ellingsøya, zaparkowalismy przy stadionie i stamtąd ruszylimy w trasę. W górę, ku położenemu na wysokości 329 m n.p.m. Myklebusthornet. Od stadionu droga jest dobrze oznaczona. Prowadzi najpierw dosyć stromą drogą przez las. Następnie w odkrytym terenie. Tuż po wyjściu z lasu podziwiać można położone w dole fiordy i liczne wyspy. Ale gdy dojdzie się do grzbietu góry, to dopiero są widoki! Z jednej strony widać Alesund, Hjørundfjorden i liczne wyspy, nieco dalej na zachód wyspy Godøya i Valderøya, z drugiej strony szczyty położone w gminie Haram, m.in. Tverrfjellet i Hesten. Przypudrowane śniegiem Sunnmørskie Alpy nadaja temu widokowi nieco surowości. Grzbietem idzie się dosyć długo. Zatrzymywalismy się nieliczoną ilość razy, by przysiąść na kamieniu czy trawie i chłonąć te zjawiskową naturę. Zrobiliśmy mnóstwo zdjęć. Przy jednym z bardziej stromych podejść Renifer mówi zdyszany: Warto się czasem zmęczyć.
Warto, oj jak warto!!!
Myklebusthornet to nasza siedemnasta wspólna trasa w ramach tegorocznej akcji Stikk ut!
***
Z lokalnych nowinek: 24 maja nastąpiło otwarcie Trollstigen, chyba nabardziej spektakularnego odcinka dróg w Norwegii. W tym roku drogę otwarto nieco później niż w latach ubiegłych ze względu na niesprzyjące warunki pogodowe.
Pozdrawiam, ha det bra
Reniferowa
niedziela, 21 maja 2017
(251) Wzdłuż jeziora Fannevatnet w Slyngstad
Spacer wzdłuż jeziora Fannevatnet można odbyć nawet z wózkiem dziecięcym. Mówi to wiele o łatwosci trasy. Jest to fantastyczne miejsce dla rowerzystów, a także tych, którzy lubia pobiegać w ciszy zakłócanej tylko śpiewem ptaków. Punktem wyjściowym jest parking znajdujący się przy górskim potoku, tuż przed znakiem drogowym: Fannedalsvegen w Slyngstad. Po drodze kilka miejsc, w których można zażyć kąpieli, rozpalić ognisko czy grillować. Nieliczne domki letniskowe (hytty). Wycieczkę do Fannevatnet można połączyc z bardziej wymagającymi trasami - Remmefjellet (szlak niebieski) lub Urfellet (szlak czerwony).
Fannevatnet to miejsce spokojne. Tu czas płynie wolniej, tu uciec można od trosk.
Fannevatnet to szesnasta trasa, którą przeszlismy razem w ramach tegorocznej akcji Stikk ut!
***
Widac miejsce przypadło do gustu jakimś turystom. Jednen z dwóch stołów zdobi wyryty nożem napis. Fajnie, żę komuś się tu spodobało. Ale stołu trochę szkoda.
Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa
Subskrybuj:
Posty (Atom)






