(280) O tęsknocie

Rok temu w drodze na Remmefjellet. Jeszcze tam wrócę.


Choroba wyłączyła mnie na dłużej z życia, ale jeszcze nadejdą na pewno dobre dni. Tęsknię za dziećmi, tęsknię za wnusią, tęsknię za pracą.
I tęsknię za Stikk UT!

Przed miesiącem rozpoczął się nowy sezon Stikk UT! To taka akcja propagująca ruch na świeżym powietrzu. Na stronie internetowej akcji dobrze opisane trasy wszystkich wycieczek i mapy, które można wydrukować lub podglądać ich wersję mobilną w trakcie wędrówki. W ubiegłym roku przemierzyliśmy z Reniferem wiele różnych szlaków, niektóre wielokrotnie. Powtarzam jak mantrę, że jak już wrócę do formy, to znów powędruję w góry. Będę siedzieć na trawie i kamieniach, przytulać się do brzóz i szukać niedźwiedziego czosnku w lesie. Będę pokazywać wiatrowi, że mam dość siły, by się mu oprzeć. I będę znów wędkować.
Amen

A tu LINK do ubiegłorocznych wycieczek, jest co wspominać.

Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa

(257) Rundtur: Glomset-Nerstølen-Fjordamannsvegen-Glomset

Leżącą w gminie Skodje (Skodje kommune) trasę Glomset-Nerstølen-Fjordamannsvegen-Glomset mozna podzielić na dwie części. Pierwsza, dosyć stroma, wiedzie szeroką utwardzoną drogą przez las.Tę część można przemierzyć nawet pchając dziecięcy wózek. Natomiast przy znaku kierująym nas na Ørnakken wchodzimy na leśną ścieżkę i tu o wózku czy rowerze nie ma już mowy. Scieżka jest miescami bardzo wąska, trzeba więc przedzierać się przez bujnie tu rosnące krzaki jagód. Takich jagodników w życiu nie widziałam! Ocean jagód! Długie dystanse pokonywać musimy w podmokłym, grząskim terenie. Przez moment żałowałam, że nie wzięłam butów z wysoką cholewką. Przypomniały mi się czasy bieszczadzkich wypraw i to uczucie, gdy w pewnym momencie woda w butach przestaje przeszkadzać:)
Ørnakken został w 2002 roku uznany rezerwatem przyrody. Występują tu rzadkie gatunki roślin, wśród których króluje niezwykle rzadka orchidea gnieźnik leśny. Poza tym liczne paprotniki, wiciokrzewy, pierwiosnki, marzanna wodna, czy czosnek niedźwiedzi zwany też dzikim. Wśród drzew głównie sosna, leszczyna, wiąz i osika. Osiki spełniają ważną rolę dla żyjących tu ptaków, bo to głownie w nich wykuwaja one swoje dziuple. Na najwyższym poziomie Ørnakken wchodzimy w trzystuletni sosnowy las. Gdy weszlismy w ten gęsty, pełen dźwieków i zapachów las, znów doswiadczyłam tego cudownego stanu: jesteśmy tylko my i te drzewa wokół nas. Cokolwiek spędza sen z powiek poza tym lasem, tu nie ma prawa bytu. Mogłabym tak iść i iść!

Byliśmy też na Storrota, zatem przeszliśmy dziś dwie trasy. Gdy my przemierzaliśmy sunnmørskie szlaki, nasze dzieci szybowały w stronę Honolulu. Wyszliśmy z domu tuż po starcie ich samolotu, a wrociliśmy po lądowaniu. W domu byliśmy przed północą i ledwo wyczołgaliśmy się z samochodu. Dzięki temu, że prawie wcale nie zapada tu zmrok, można bez problemu przy sprzyjającej pogodzie wybrać się w góry w późnych godzinach popołudniowych lub nawet wieczorem. Zmęczeni fizycznie, ale podładowani słońcem, wiatrem, zapachami, dźwiękami, padliśmy jak kawki.

Rundtur: Glomset-Nerstølen-Fjordamannsvegen-Glomset była naszą 22. trasą w ramach tegorocznej akcji Stikk ut!


Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa

(255) Wycieczka do Spjelkavika - Lillevatnet, Kanalen i Spjelkavika

Pojechalismy dziś do Spjelkavik. Najpierw przeszliśmy trasę wokół kanału (Kanalen i Spjelkavik), a potem wokół jeziora Lillevatnet.
Pierwsza wycieczka okazała się niewypałem. I to juz jest eufemizm. O gustach się nie dyskutuje, więc powiem krótko: nad kanał w Spjelkavik raczej nie wrócimy. W trakcie spaceru spotkaliśmy osoby uprawiające jogging i spacerujące z psami. Pewnie one mają inna opinię o tym miejscu.

Za to pięknie położone wśród drzew jezioro Lillevatnet to miejce godne polecenia, zwłaszcza tym, którzy lubią spokojne spacery po płaskim terenie. Po drodze sporo ławek. Mozna przysiąść i obserwować ptaki, których tu naprawdę sporo. Moją uwagę zwróciło przedszkole położone nieopodal jeziora. Wyobrażam sobie, jak mozna wykorzystać takie usytuowanie w naturze ku uciesze dzieci i dorosłych. Przy trasie znajduje się również park z wieloma przyrządami treningowymi. W 2011 roku trasa wokół Lillevatnet zajęła trzecie miejsce w Møre og Romsdal na najlepiej zaprojektowany szlak turystyczny położony na obszarze wodno-lądowym.
Warto przyjechać nad Lillevatnet.

A na koniec kilka zdjęć ze spaceru wzdłuż kanału w Spjelkavice.

Przeszliśmy dzisiaj 19. i 20. trasę w ramach Stikk ut!

***

Usciski dla tych, co w drodze do Honolulu utknęli w Los Angeles i dla pewniej dziewczyny z Chicago:)

Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa

(252) Czasem warto się zmęczyć, mówi Renifer. Wyprawa na Myklebusthornet.

Mamy piekny, słoneczny dzień. W miniony tydzień nie mieliśmy możliwości wspólnego wędrowania, dziś to nadrobiliśmy. Wybralismy się na leżącą w gminie Ålesund wyspę Ellingsøya, zaparkowalismy przy stadionie i stamtąd ruszylimy w trasę. W górę, ku położenemu na wysokości 329 m n.p.m. Myklebusthornet. Od stadionu droga jest dobrze oznaczona. Prowadzi najpierw dosyć stromą drogą przez las. Następnie w odkrytym terenie. Tuż po wyjściu z lasu podziwiać można położone w dole fiordy i liczne wyspy. Ale gdy dojdzie się do grzbietu góry, to dopiero są widoki! Z jednej strony widać Alesund, Hjørundfjorden i liczne wyspy, nieco dalej na zachód wyspy Godøya i Valderøya, z drugiej strony szczyty położone w gminie Haram, m.in. Tverrfjellet i Hesten. Przypudrowane śniegiem Sunnmørskie Alpy nadaja temu widokowi nieco surowości. Grzbietem idzie się dosyć długo. Zatrzymywalismy się nieliczoną ilość razy, by przysiąść na kamieniu czy trawie i chłonąć te zjawiskową naturę. Zrobiliśmy mnóstwo zdjęć. Przy jednym z bardziej stromych podejść Renifer mówi zdyszany: Warto się czasem zmęczyć.
Warto, oj jak warto!!!

Myklebusthornet to nasza siedemnasta wspólna trasa w ramach tegorocznej akcji Stikk ut!

***

Z lokalnych nowinek: 24 maja nastąpiło otwarcie Trollstigen, chyba nabardziej spektakularnego odcinka dróg w Norwegii. W tym roku drogę otwarto nieco później niż w latach ubiegłych ze względu na niesprzyjące warunki pogodowe.

Pozdrawiam, ha det bra
Reniferowa

(251) Wzdłuż jeziora Fannevatnet w Slyngstad

Spacer wzdłuż jeziora Fannevatnet można odbyć nawet z wózkiem dziecięcym. Mówi to wiele o łatwosci trasy. Jest to fantastyczne miejsce dla rowerzystów, a także tych, którzy lubia pobiegać w ciszy zakłócanej tylko śpiewem ptaków. Punktem wyjściowym jest parking znajdujący się przy górskim potoku, tuż przed znakiem drogowym: Fannedalsvegen w Slyngstad. Po drodze kilka miejsc, w których można zażyć kąpieli, rozpalić ognisko czy grillować. Nieliczne domki letniskowe (hytty). Wycieczkę do Fannevatnet można połączyc z bardziej wymagającymi trasami - Remmefjellet (szlak niebieski) lub Urfellet (szlak czerwony).
Fannevatnet to miejsce spokojne. Tu czas płynie wolniej, tu uciec można od trosk.

Fannevatnet to szesnasta trasa, którą przeszlismy razem w ramach tegorocznej akcji Stikk ut!

***

Widac miejsce przypadło do gustu jakimś turystom. Jednen z dwóch stołów zdobi wyryty nożem napis. Fajnie, żę komuś się tu spodobało. Ale stołu trochę szkoda.

Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa