brattvaag

brattvaag

KIM JEST RENIFEROWA?

Mieszkam na wyspie. Bywa, że woda leje się z nieba, deszcz pada poziomo, a wiatr chce urwać głowę. Ale gdy wyjdzie słońce, woda w fiordzie zaczyna mienić się kolorami, czas staje w miejscu. Tu w pełni czuję, że JESTEM. W Norwegii bywałam wcześniej jako turystka, od jesieni 2011 tu jest mój dom.

Na blogu piszę o godnych odwiedzenia zakątkach Norwegii - także tych mniej znanych. Blog to także skrawki naszego emigracyjnego życia. To zapiski przede wszystkim dla naszych dzieci. Ale nie tylko.

Zapraszam!

Reniferowa

poniedziałek, 24 lipca 2017

(262) Moldejazz 2017 za nami



Moldejazz no niemal najstarszy europejski festiwal jazzowy. Starszy od niego jest tylko nasz polski Jazz Jamboree.
Od 1961 zjeżdżają latem do Molde muzycy jazzowi z całego świata. Uchodzi on za najważniejsze jazzowe święto Norwegii. Gwiazd może mu z pewnością pozazdrościć festiwal jazzowy organizowany w Oslo. Największymi gwiazdami tegorocznego festiwalu Moldejazz byli Herbie Hancock i Pat Metheny. W tym roku spędzilismy w Molde dwa dni. Pogoda dopisała. Wyjazd zdecydowanie udany! Molde to klimatyczne miasto z centrum położonym malowniczo na fiordem Moldefjorden. Gdy płyniesz do Molde promem z Vestnes, mijasz całą południową stornę miasta z górującym nad innymi budynkami hotelem Scandic Seilet. Z daleka wygląda on faktycznie jak wielki żagiel (norw. seil, seilet - żagiel). A po drugiej stronie fiordu majestatyczne Alpy Romsdalskie (Romsdalsalpene). Nie wszystkim mieszkańcom podobał sie pomysł wybudowania takiego kolosalnego hotelu, jednak okazało sie, że z czasem stał sie on jedną z większych atrakcji miasta. Z hotelem sąsiaduje Bjørnsonshuset - centrum kulturalne miasta z dużą salą koncertową. To tu odbył się koncert Pata, na którym bylismy w piątek.
Każdy dzień festiwalu otwiera parada, a potem na festiwalowych gości czekają koncerty odbywające się w kilku lokalizacjach. Idąc od przystani promu wystarczy wejść na ulicę Storgata i stąd mijać kolejno wszystkie kolejne miejsca, w którch odbywają się koncerty. Droga jest zamknięta dla ruchu samochodowego. Mnóstwo kafejek, restauracji kusi zapachami. Po drodze kilka punktów oferujących bilety na koncerty i festiwalowe koszulki. I kwiaty, mnóstwo kwiatów. My na miejsce odpoczynku wybraliśmy niewielki park położony w pobliżu posterunku policji. Tu było pusto, zacisznie, no i Renifer mógł się schować przed słońcem. Bo dla niego 25 stopni to upał nie do zniesienia:) Budynek posterunku rozbawił nas. A raczej napis na nim. Czcionka, której użyto przypomina mi tę, którą stosowaliśmy w szkole, drukując dyplomy.

Z wszystkich zespołów, których słuchaliśmy, największe wrażenie (poza Patem, oczywiście!), zrobił na mnie Nattmaskin, a zwłaszcza Pål Austnes na saksofonie.

Festiwal trwał sześć dni. Dla nas tylko dwa dni, ale pewnie w przyszłym roku zafundujemy sobie dłuższy podbyt w Molde.
Mamy takie stare zdjęcie. Renifer i ja pod plakatem z koncertu Pata w 1985 roku w Hali Ludowej. To zdjęcie wisiało na szafie w akademiku Renifera. Do Wrocławia Pat wrócił po 31 latach, by w 2016 roku zagrać znów w Hali, którą wiatr historii przemianował na Halę Stulecia. A za kilka miesięcy, w listopadzie zagra ponownie we Wrocławiu, tym razem w Narodowym Forum Muzyki. Może będziemy tam i my, kto wie?









































Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa

piątek, 21 lipca 2017

(261) Pat Metheny na Moldejazz 2017

Pat Metheny & Trondheim Jazzorkester, Molde 21.07.2017
Foto: Thomas Rasmus Skaug, "Romsdals Budstikke"


Pat Metheny na scenie, a my w czwartym rzędzie. Bilety kupiliśmy w styczniu i przez te pół roku cieszyliśmy się na TEN koncert. Pat Metheny zagrał na Moldejazz 2017 trzy koncerty, wszystkie z norweskimi muzykami. W ostatnim z nich towarzyszyła mu Trondheim Jazzorkester (Trondheim Jazz Orchestra). W trakcie fetiwalu Modejazz byliśmy na koncertach kilku innych wykonawców, ale ten dzisiejszy przyćmił wszystkie pozostałe.
Po raz pierwszy Pat odwiedził Molde w 1974 roku jako nieznany dziewiętnastolatek, by potem wracać tu kilkakrotnie jako jeden z najwiekszych wirtuozów gitary. Jest chyba w nim coś ze skandynawskiego ducha i spokojne, pieknie położone Molde to idealnie pasujące do niego miejse. Bo w natłoku wspólczesnych gwiazd pozujących do zdjęć na ściankach Pat Metheny jest perłą, która nie potrzebuje tandetnej oprawy.
T -shirt w paski, burza włosów na głowie, gitara i łagodny usmiech. I w tej skromności ukryty geniusz.

Słów brakuje, by podsumować ten dzisiejszy koncert.
Powiedzieć Pat, you made my day! byłoby za mało.
Mówię zatem Pat, you made my year!


Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa

czwartek, 6 lipca 2017

(260) Ptasia naiwność


Mamy sąsiadów w słusznym, a nawet bardzo słusznym wieku. Nasz pies bywa rozpieszczany przez nich suszoną rybą. Gdy potem leży przy sofie i przez sen wydaje dziwne dźwięki, domyślam się, że w śnie wzdycha do tej rybki, co ją właśnie zjadł. Sąsiedzi fundują też czasem ucztę mewom. Resztki ryby z obiadu i mewy w siódmym niebie. Zdarza się to coraz rzadziej. A mewy, zdezorientowane, zaglądają do nich niemal codziennie. Taka mewia naiwność i wiara w to, że to, co jest, będzie zawsze.

***

Ponoć w Europie obrączkuje się co roku około 3,8 miliona ptaków. Jeśli uda ci się odczytać oznaczenie na obrączce możesz to zgłosić i tym sposobem przyczynisz się do tworzenia bazy zawierającej między innymi informacje o migracjach ptaków i długości ich życia.
W Norwegii zaobrączkowane ptaki można zgłaszać tutaj: http://www.ringmerking.no/cr/

***

Kończy się ciepły, słoneczny dzień. Niemal cały spędziłam na tarasie. Słońce i książka. Złapałam, ile się dało. Bo od jutra o słońcu możemy tylko pomarzyć. Gdy przed laty uczyłam sie języka norweskiego w Polsce, mój nauczyciel opowiadał, że Norwegowie codziennie, a nawet kilka razy dziennie sprawdzają prognozę pogody. Uśmiechałam sie tylko na te jego słowa, bo trudno było jakoś dać temu wiarę. Jak zwykle życie dokonało weryfikacji, bo w tym, co mówił, nie było nawet odrobinę przesady!



Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa

wtorek, 4 lipca 2017

(259) Chętnie sprowadzę

Właśnie przeczytałam, że Norwegia importuje coraz więcej towarów z zagranicy.

Jak na razie, to mamy w tym roku lato tylko w kalendarzu. Po cudnym, ciepłym maju nastała jesień. Temperatury oscylują w okolicy 10 - 12 stopni. Sunnmørskie Alpy często spowite mgłą. "Smutny deszczyk sobie mży" - że zacytuję mistrza.
To ja chętnie sprowadzę słońce i ciepło. Może być z zagranicy. I wszelkie należne podatki uczciwie uiszczę.

Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa

środa, 28 czerwca 2017

(258) Cruisery gromadnie ku Ålesund

MEIN SCHIFF 4 na Valderhaugfjorden, 28.06.2017

Sezon na cruisery w pełni. Codziennie pojawiają na naszym fiordzie czyli Valderhaugfjorden. Płyną powoli w stronę Ålesund, a turyści zalegają na wypełnionych po brzegi pokładach. Zwiedzanie Ålesund może być nieco utrudnione, bo okazało sie, że po drodze wiodącej na Akslę nie mogą poruszać się autobusy. Te, które wjeżdżają na Akslę, robią to nielegalnie. Tłumy zagranicznych gości walą schodami ku położenemu na Aksli punktowi widokowemu. Ten punkt nazywa się Fjellstua i teraz, gdy sezon rozkręca sie na dobre, roi się na nim od turystów. Od tego roku wprowadzono opłatę za możliwość wejścia na Fjellstuę. Dziesięć koron i możesz zrobić sobie zdjęcie w miejscu, które jest nie tylko wizytówką Ålesund, ale i całej Norwegii. Nie wszyscy jednak turyści są w takiej formie, by pokonać 418 schodów w drodzę na Akslę. A jeśli pozbawi sie ich możliwości wjechania tam autobusem, to stracą też szansę na spojrzenie na to piękne miasto z lotu ptaka. Powstał pomysł, by zbudować windę, którą będzie można dostać się na górę. W dzisiejszym Sunnmørsposten piszą o zawiedzionym zagranicznym turyście, który twierdzi, że miasto nie jest przygotowana do przyjęcia turystów poruszających się na wózkach inwalidzkich. Ten sam turysta odwiedził wiele miejsc w Skandynawii i w porównaniu z nimi Ålesund wypadło bledziutko.
Oby udało się wszystko uporządkować. Niech o Ålesund znów mówi się tylko dobrze, niech znów będzie perłą zachodniego wybrzeża.

MEIN SCHIFF 4 na Valderhaugfjorden, 28.06.2017 (długość 293,2 m)

MEIN SCHIFF 4 na Valderhaugfjorden, 28.06.2017 (długość 293,2 m)

VIKING STAR na Valderhaugfjorden, 28.06.2017 (długość 228,2 m)

VIKING STAR na Valderhaugfjorden, 28.06.2017 (długość 228,2 m)

Dokładniejsze informacje o przepływających koło nas statkach znajdujemy w witrynie https://www.marinetraffic.com
Wystarczy znaleźć nasz fiord i kliknąć w miniaturkę znajdującej się na nim jednostki. Tak czasem sprawdzamy nazwę statku, gdy typowo norweska pogoda zakłoca nam nieco ostrość widzenia;)

***

Dzisiaj w wieku 56 lat zmarł Michael Nyqvist, szwedzki aktor znany z genialnej roli w trylogii "Millennium". Aktywny zawodowo do końca. O chorobie wiedzieli tylko najbliżsi. W ubiegłym roku gościł go w swoim talk-show Fredrik Skavlan. W pamięć zapadły mi szczególnie słowa Nyqvista o dzieciach. Powiedział wtedy, że latami trwają przygotowania do momentu, gdy dzieci opuszczą dom. Przygotowują się dzieci i przygotowujemy się my. I my - rodzice - nigdy nie jesteśmy na to gotowi. Jakież to prawdziwe.

Trudno uwierzyć, że Go już nie ma.

***

Muszę ostatnio intensywniej korzystać z norweskiej słuzby zdrowia. Jak już się wszystko unormuje, w co staram się wierzyć, to chyba tu o tym napiszę.
Niech słońce będzie z Wami!!!

Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa

niedziela, 4 czerwca 2017

(257) Rundtur: Glomset-Nerstølen-Fjordamannsvegen-Glomset



Leżącą w gminie Skodje (Skodje kommune) trasę Glomset-Nerstølen-Fjordamannsvegen-Glomset mozna podzielić na dwie części. Pierwsza, dosyć stroma, wiedzie szeroką utwardzoną drogą przez las.Tę część można przemierzyć nawet pchając dziecięcy wózek. Natomiast przy znaku kierująym nas na Ørnakken wchodzimy na leśną ścieżkę i tu o wózku czy rowerze nie ma już mowy. Scieżka jest miescami bardzo wąska, trzeba więc przedzierać się przez bujnie tu rosnące krzaki jagód. Takich jagodników w życiu nie widziałam! Ocean jagód! Długie dystanse pokonywać musimy w podmokłym, grząskim terenie. Przez moment żałowałam, że nie wzięłam butów z wysoką cholewką. Przypomniały mi się czasy bieszczadzkich wypraw i to uczucie, gdy w pewnym momencie woda w butach przestaje przeszkadzać:)
Ørnakken został w 2002 roku uznany rezerwatem przyrody. Występują tu rzadkie gatunki roślin, wśród których króluje niezwykle rzadka orchidea gnieźnik leśny. Poza tym liczne paprotniki, wiciokrzewy, pierwiosnki, marzanna wodna, czy czosnek niedźwiedzi zwany też dzikim. Wśród drzew głównie sosna, leszczyna, wiąz i osika. Osiki spełniają ważną rolę dla żyjących tu ptaków, bo to głownie w nich wykuwaja one swoje dziuple. Na najwyższym poziomie Ørnakken wchodzimy w trzystuletni sosnowy las. Gdy weszlismy w ten gęsty, pełen dźwieków i zapachów las, znów doswiadczyłam tego cudownego stanu: jesteśmy tylko my i te drzewa wokół nas. Cokolwiek spędza sen z powiek poza tym lasem, tu nie ma prawa bytu. Mogłabym tak iść i iść!
















Byliśmy też na Storrota, zatem przeszliśmy dziś dwie trasy. Gdy my przemierzaliśmy sunnmørskie szlaki, nasze dzieci szybowały w stronę Honolulu. Wyszliśmy z domu tuż po starcie ich samolotu, a wrociliśmy po lądowaniu. W domu byliśmy przed północą i ledwo wyczołgaliśmy się z samochodu. Dzięki temu, że prawie wcale nie zapada tu zmrok, można bez problemu przy sprzyjającej pogodzie wybrać się w góry w późnych godzinach popołudniowych lub nawet wieczorem. Zmęczeni fizycznie, ale podładowani słońcem, wiatrem, zapachami, dźwiękami, padliśmy jak kawki.

Rundtur: Glomset-Nerstølen-Fjordamannsvegen-Glomset była naszą 22. trasą w ramach tegorocznej akcji Stikk ut!


Pozdrawiam, ha det bra!
Reniferowa